Symbolika lilijki harcerskiej

Lilijka harcerska wzorowana jest na symbolu oznaczającym północ na średniowiecznych kompasach. Dla harcerza ma oznaczać wybieranie właściwej drogi. Pierwotnie północ oznaczała litera T, ale włoski żeglarz i wynalazca, który udoskonalił budowę kompasu, zastąpił ją symbolem lilijki na cześć Karola I Andegaweńskiego, w którego herbach pojawiały się lilijki nawiązujące do średniowiecznego symbolu lilii herbowej.  Po raz pierwszy wykorzystana przez Roberta Baden-Powella w 1898 jako odznaka dowodzonego przez niego 5 Pułku Dragonów Gwardii, później spopularyzowana jako symbol światowego scoutingu. Pisał on w książce ,,Skauting dla chłopców”: „ Odznaką skautową jest ostrze strzały, takie jak na mapach lub w kompasie wskazuje północ. Wywiadowcy pokoju wskazuje ona drogę w spełnianiu obowiązków i niesieniu pomocy drugim”. W harcerstwie po raz pierwszy pojawiła się na Krzyżu Harcerskim zaprojektowanym przez ks. Kazimierza Lutosławskiego. W 1927 na ramionach lilijki używanej przez Związek Harcerstwa Polskiego umieszczono litery ONC - oznaczające hasło FILARETÓW (wśród których działał Adam Mickiewicz)- "Ojczyzna, Nauka, Cnota”. Skrót ONC istniał na lilijce do 1965 roku. Wówczas decyzjami nowego regulaminu zmieniono zarówno jej kształt jak i usunięto napisy. W 1981 roku przywrócono tradycyjne oznaczenie i wygląd harcerskiej lilijki. Jest tradycyjną odznaką noszoną na nakryciu głowy przez harcerzy (srebrna) i instruktorów (złota), a w niektórych drużynach przypinają ją na miejscu krzyża harcerze, którzy nie złożyli jeszcze Przyrzeczenia. Na węźle znajdują się inicjały ZHP. Sam węzeł jest symbolem dobrego uczynku, który harcerz powinien spełniać każdego dnia. W wielu drużynach istnieje zwyczaj noszenia węzełka na końcu chusty przypominającego o spełnieniu owego dobrego uczynku. Trzy ramiona (płatki) lilijki reprezentują obowiązki wobec Boga, wobec bliźnich i wobec siebie.