Początki skautingu.

Początki skautingu  sięgają lat 80-tych XIX w. Robert Baden-Powell na terenach należących do Wielkiej Brytanii zaczyna stosować metody skautowe. Cel Baden-Powella (jeszcze oficer brytyjskiej armii) który uczył swoich podkomendnych zwiadu, tropienia, obserwacji. W jego zamyśle skauci to oczy i uszy wojska . Efektem jego pracy są m.in. „Wywiad i Skautowanie” , „Podręcznik Kawelerji” , „Wskazówki do Skautowania” W latach 1899-1900 Baden-Powell dowodził obroną afrykańskiego miasta Mafeking (z j. Bechuańskiego-„miasto na skałach”) oblężonego przez Boerów (osadnicy pochodzenia Holenderskiego czyta się Burów :) ), polecił wówczas jednemu z lordów (dla ciekawskich: Edwardowi Cecil’owi) stworzenia drużyny chłopców do służby pomocniczej.  Na tej właśnie drużynie wzorowały się pierwsze drużyny skautowe w Anglii. W 1907 roku B.P. postanowił zająć się pracą wychowawczą, zaczyna od zorganizowania pierwszego obozu na wyspie Browsea(1907r.), wydaje książkę „Scouting For Boys”(1908r.). Książka ta zawierała podstawowe zasady pracy skautów- ciekawy poradnik warty przeczytania (w wersji przetłumaczonej przez Małkowskiego).  Ruch Baden-Powella rozwija się bardzo szybko. W 1909r. na I-wszym zlocie skautów pojawia się ponad 11000 osób.

 

Na koniec osobom zainteresowanym przygodami BP polecam książkę ,,Wilk, który nigdy nie śpi".